آن‌قدر خشمگینم که می‌خواستم بمیرم!
کنترل خشم مهم‌تر از هر چیزی است که تصور می‌کنی. بسیاری از پدران با مسئله خشم دست‌وپنجه نرم می‌کنند. آن‌ها می‌گویند بزرگ‌ترین چالش‌شان این است که:
- »صحبت کردن بدون فریاد زدن«.
- »حفظ آرامش در برابر بچه‌ها. آن‌ها دائماً مرزها را جابه‌جا می‌کنند! «
اگر تو هم درگیر مسئله خشم هستی، وقت آن رسیده که این مشکل را به کسی بسپاری که می‌تواند از عهده‌اش برآید.
مثل یونس آن‌قدر خشمگین نباش که بخواهی بمیری!
در پایان کتاب یونس، صحنه‌ای تأمل‌برانگیز (و شاید کمی طنزآمیز) رخ می‌دهد. خداوند در تلاش است تا به یونس نشان دهد که محبت‌هایش به‌شدت نامرتب و نادرست است. او برای آشکار کردن وضعیت قلبی یونس، گیاهی را که سایه‌ای برایش فراهم کرده بود، با کرمی از بین می‌برد. این اتفاق شاید مضحک به نظر برسد، اما واکنش یونس حتی عجیب‌تر است:
»اما خدا به یونس گفت: آیا رواست که به خاطر گیاهی خشمگین شوی؟» او گفت: آری، رواست که تا به مرگ خشمگین شوم! یونس ۴: ۹
داستان یونس، روایت مردی است که با ترس و خشم درگیر است. ریشه‌ی این خشم، عدم تمایل یونس به پذیرش حاکمیت خداوند بر زندگی‌اش، حرفه‌اش، دعوتش و حتی آسایش شخصی‌اش است.
در پایان این کتاب، یونس چنان بر لجاجت خود اصرار می‌ورزد که ترجیح می‌دهد بمیرد تا اینکه بپذیرد خدا فرمانرواست. اما آیا این فقط داستان یونس است؟
یونس آینه‌ای از زندگی من و شماست.
گاهی، مانند یونس، ما هم دچار خشم عمیقی می‌شویم. شاید نه آن‌قدر که بخواهیم بمیریم، اما به‌اندازه‌ای که سر فرزندانمان فریاد بزنیم، همسرمان را آزار دهیم، یا دل‌چرکین زندگی کنیم. اگر ریشه‌ی خشممان را بررسی کنیم، متوجه خواهیم شد که بسیاری از آن‌ها ناشی از چیزهایی است که هنوز در برابر مسیح تسلیم نکرده‌ایم.
تسلیم خشم به مسیح یعنی چه؟
اولین گام در تسلیم خشم این است که اعتراف کنیم، ترجیح می‌دهیم خودمان همه چیز را مدیریت کنیم.
اما حقیقت این است که ما قادر به تغییر شرایط نیستیم. تنها کسی که می‌تواند کاری در مورد خشم ما انجام دهد، خود مسیح است.
تسلیم خشم یعنی اینکه از عیسی بخواهیم در جایی که ما تنها مرگ و ویرانی به بار می‌آوریم، حیات ببخشد.
چگونه می‌توان خشم را کنترل کرد؟
۱. از ریشه شروع کنید
شاید برخی از دلایل فیزیولوژیکی را برای خشم خود یافته‌اید. اما تسلیم کردن خشم، یعنی پذیرفتن اینکه شما مخلوق هستید، نه خالق. خدا شما را آفریده تا وابسته به او زندگی کنید و بدن خود را همچون هدیه‌ای الهی به‌درستی مدیریت نمایید.
این کار آسان نیست، اما آنچه که ما در انجام آن ناتوانیم، عیسی به‌کمال انجام داده است. پولس می‌نویسد:
همان طرز فکر را داشته باشید که مسیحْ عیسی داشت:
او که همذات با خدا بود، از برابری با خدا به نفع خود بهره نجست، بلکه خود را خالی کرد و ذات غلام پذیرفته، به شباهت آدمیان درآمد. و چون در سیمای بشری یافت شد. خود را خوار ساخت و تا به مرگ، حتی مرگ بر صلیب مطیع گردید. فیلیپیان ۲: ۵–۸
عیسی خود را فروتن ساخت تا از طریق زندگی، مرگ و قیامش، ما را در مسیر پیروی از او تقویت کند.
۲. به عمق دل خود بروید
برای بسیاری از ما، مسئله‌ی خشم بسیار عمیق‌تر از آن چیزی است که در ظاهر به نظر می‌رسد. بهای تسلیم کردن خشم به خدا، بسیار بیشتر از چیزی است که انتظار داریم.
ما ترجیح می‌دهیم توهم کنترل داشتن را حفظ کنیم، تا اینکه به حاکمیت خداوند بر زندگی‌مان اعتماد کنیم.
ما دوست داریم وانمود کنیم که قدرت تغییر شرایط را داریم، تا اینکه در برابر نجات‌دهنده‌ای که بر مرگ چیره شد، تسلیم شویم. ما به آرامش‌های زودگذر دل‌خوش کرده‌ایم، به‌جای آنکه به مراقبت‌های روح‌القدس بسپاریم. ما ترسیده‌ایم، اما از ترس خدا چیزی نمی‌دانیم. و در نهایت، ما خشمگین هستیم… آن‌قدر که گویی می‌خواهیم بمیریم!
در یوحنا ۱۱، داستانی زیبا می‌بینیم که نشان می‌دهد عیسی چگونه با خشم مواجه شد. او از دیدن سلطه‌ی گناه و مرگ بر دوستانش خشمگین شد، اما واکنش او چیزی جز حیات به بار نیاورد. این همان کاری است که عیسی می‌خواهد با خشم ما انجام دهد.
او از ما می‌خواهد با اعترافی صادقانه، بپذیریم که ناتوانیم، و بگذاریم قدرت او جایگزین ضعف ما شود. همان عیسی که بر مرگ پیروز شد، بر قلب بی‌نظم و واکنش‌های گناه‌آلود ما نیز تسلط دارد.
پولس رسول می‌گوید:
زیرا از انجیل سرافکنده نیستم، چرا که قدرت خداست برای نجات هر کس که ایمان آوَرَد. رومیان ۱: ۱۶
عیسی تنها راه‌حل است
انجیل، قدرت کافی برای حل مشکل خشم شما را دارد. وقتی خشم خود را نزد مسیح می‌برید، او کاری عمیق در شما انجام خواهد داد.
ما از احساس ضعف و ازدست‌دادن کنترل متنفر هستیم. اما وقتی خشم خود را به مسیح تسلیم می‌کنیم، وعده‌ی او به ما، دگرگونی حقیقی است—اینکه تمام چیزهایی که عمیقاً ما را برمی‌انگیزانند، در دست‌های او قرار دارند.
گاهی هنوز از سر و صدای فرزندانم در شب عصبانی می‌شوم. آن‌ها هنوز صدایم می‌زنند و من هنوز احساس ناراحتی می‌کنم. اما در حال یادگیری هستم که با این احساسات چه کنم.
می‌آموزم که به پدر آسمانی‌ام نگاه کنم و به هدایت پر از محبت او اعتماد کنم، که در هدیه‌ی پسرش نمایان شده است. در این مسیر، یاد می‌گیرم که محبت او را به فرزندانم منعکس کنم—با ملایمت اصلاح کنم، لحظات شادی را دریابم، و آن‌ها را به عیسی راهنمایی کنم، کسی که بهتر از هر پدری آن‌ها را دوست دارد.
نحوه‌ی برخورد شما با خشم، نشان می‌دهد که در زندگی‌تان چه چیزی مهم است. وقتی خشم خود را نزد مسیح می‌برید، او تنها راه‌حل است.
عیسی تنها راه‌حل است. هیچ‌کس دیگر نیست.
پرسش:
اگر بخواهید خشم خود را به عیسی بسپارید، باید از چه چیزی بگذرید؟ آیا آماده‌اید آن را رها کنید؟